Hij is een grote geleerde, die geboren is in Riyad in het jaar 1282 na de Hijra. Hij is opgegroeid in een gezin dat bekend stond vanwege de kennis en hun voorbeeldige gedrag. Als heel jong is shaykh hafidh geworden.
Shaykh heeft kennis genomen van de geleerden van Riayd, waarvan de belangrijkste zijn: (zijn broer) shaykh Abdoellah b. Abdoellateef, Mohammed b. Mahmoed, Hamad bin Ateeq, Soelayman bin Sahman. Hij raakte bekend als iemand die veel kennis heeft vergaard en is hierna als qadi (islamitische rechter) aangesteld in de stad Sakra’. Shaykh is tevens als zijnde islamitische missionaris gereisd naar Asir, Gamid en Zahran. Hij hield erg veel van zijn studenten en stond bekend als iemand die op leerzame en mooie manier les gaf. Shaykh hield van boeken en las veel. Na het overlijden van zijn broer is shaykh in Riyad aangesteld als qadi.
Shaykh had drie zonen: Abdoerrahmaan, Abdoellah en Ibrahiem. Hij is overleden in het jaar 1367 na de Hijra. Zijn bekendste werk is een samenvating van het boek: “Rawdatu naazirin' van Mohammed b. Osmaan el-Qadi, die shaykh net voor zijn dood heeft afgerond. Moge Allah hem zijn zondes vergeven en hem het Paradijs schenken.
