Het Ottomaanse Rijk was een rijk dat actief meedeed aan verspreiding van shirk en actief was in bestrijding van Tawheed. Het Ottomaanse Rijk verspreidde shirk door het verspreiden van de, op shirk gebaseerde, tasawwuf welke opgericht was op het aanbidden van de graven van awliyaa, en dit is een feit waar iedereen over eens is, en zelfs degenen die het verdedigen. ‘Abdl al ‘Azeez ash Shanaawi zei in zijn boek ad Dawlah al ‘Uthmaaniyyah: Dawlah Islaamiyyah Muftaraa ‘Alayhaa met prijzing: ‘een van de manifestaties van de religieuze richting van de staat was het aanmoedigen van de tasawwuf onder de Ottomanen. De staat gaf de geleerden van de soefi-tareeqa grote autoriteit en mach over hun studenten en volgelingen. De staat gaf een helpende hand aan sommige van deze soefi tareeqa’s door middel van geld. De belangrijkste van deze tareeqa’s waren de Naqshibandiyyah, de Mawlawiyyah, de Baktaashiyyah en de Rifa’iyyah’
Over deze soefi stromingen is veel informatie beschikbaar en is het algemeen bekend dat ze gebaseerd zijn op shirk. Hoe kan een Rijk zich een Islamitisch Rijk noemen terwijl ze shirk verspreiden? En hoe kunnen deze onwetende amateurs, zo’n staat verdedigen door middel van valse citaten van de grootste geleerden?
Imaam Sa’oed ibn ‘Abd al ‘Azeez zei in één van zijn brieven aan de Ottomaanse gouverneur van Irak, beschrijvend de situatie van hun staat, het volgende: ‘…dus de tekenen van kufr en shirk en Allah, dit is de situatie die bij jullie aanwezig is. Hieronder valt het bouwen van mausoleums over de graven, het aanzetten van lampen voor ze, hangen van gordijnen over hen, bezoeken aan hen die niet toegestaan zijn door Allah of Zijn Boodschapper salAllahu alayhi wa sallam, het vieren van jaarlijkse festivals aldaar, het vragen van de bewoners van de graven om hun behoeften te vervullen, het verwijderen van problemen en het beantwoorden van doe’a; dit alles tezamen met het verlaten van verplichte daden van de religie die door Allah zijn verplicht gesteld zoals de vijf dagelijkse gebeden en anderen. Degene die wil bidden, bidt alleen en degene die het verlaten wordt er niet op aangesproken. Het zelfde geldt voor zakaat. Deze zaken zijn wijd verspreid en algemeen bekend en heeft de oren van velen gevuld in ash Shaam, Irak, Egypte en in vele andere landen’ (ad Durrar as Saniyyah, 1/382)
Dit is één van de citaten die de toestand van deze Staat duidelijk aangeven. Deze korte citaat moet voldoende zijn om een ieder te overtuigen van de misdaden van deze Staat.
120kb; 7 pagina's; .pdf; Ottomaanse Rijk
